Melyatderesi

Pazartesi
06 Eyl
Ana Sayfa Kültürümüz

Kivicilik

Kivicilik

Türkiye kivi ile ilgili ilk araştımalar 1988 yıllarında Yalova Atatürk Bahçe Kültürleri Araştırma Enstitüsü tarafından başlatılmış ve iklim istekleri doğrultusunda Ege sahili, Marmara ve karadeniz bölgesinin kivi yetiştirilmeye uygun bölgeler olduğu saptanmıştır.

Son Güncelleme ( Çarşamba, 30 Aralık 2009 13:34 )

 

Semiye Teyze (Kestanelik)

Semiye Teyze (Kestanelik)

 

Herşeyden önce hemderelimiz olup ta topraklarımıza hasret kalan hemderilerimize kucak dolusu selamlar.Göndereceğim bu resim çevre köylerden herkesin tanıdığı aslen ğaçapitli olup 50li yılların başında köyümüze gelin olarak gelen muhtar lakaplı semiye kereginimin hiç boşa harcamak sizin çay satarken bile elinden düşürmediği yöremize ait el örgüsü patiklerini nasıl ördüğünün bir belirtisidir.

 

 İdris Sarı

 

Son Güncelleme ( Pazartesi, 04 Ocak 2010 00:19 )

Rüştü Babal (Rüşti Dayi) (Eku Dayi)

Rüştü Babal (Rüşti Dayi) (Eku Dayi)

Detaylı bilgi beklenmektedir.

Son Güncelleme ( Pazartesi, 04 Ocak 2010 00:20 )

Nizamettin Solak

Nizamettin Solak

 

Detaylı bilgi beklenmektedir.

 

 

Son Güncelleme ( Pazartesi, 04 Ocak 2010 00:20 )

Erenler Köyünde Kullanılan Farklı İsimler

Gerdel: ineklere su ve sulu yiyecek konulan kab,

Çaça sepeti: Yaprak sepeti,

Tırpan; ot biçilen uzun sapı ve ağız kısmı olar kesici alet,

Orak; gündelikli kullanılan çimen kesici alet,

Balta; ağaç kesmede kullanılır kesici alet,

Nacak; odun yapmada kullanılan ağzı oval kesici alet,

Körse; kesici alet bileten yuvarlak taş,

Sapan; çift sürme aleti,

Kukma; su kabı atlan geniş yukardan dar,

Gügüm; yine büyükçe su kabı,

Hayat; antre,

Bulme; yatak odası,

Konsol; şifon,

Eğiç; maça,

Tırmuk; yaprak toplama aleti, (demir veya odundan yapılma)

Muta;yaprak sepeti

Alaf; kışlık inek yemi,

Külünk; bahçe kazma aleti,

Kazma; bahçe ayıklama aleti,

Çafi; ahır temizleme aleti

Pekli; ekmek pişirilen taştan yapılma tepsi genişçe,

Divan; sedir,

Serke; evlerde bulunan sabit oturma yeri,

Pahça; ineklere yem konlan yer,

Kunci; kendir sapı,

Nayla; serende, (kışlık erzak konulan kiler)

Likapa; dağ yemişi,

Momali; dikenli bitki yemişi,

Çuh; çilek

Hamuçara; böğürtlen;(yumuşak diken yemişi)

Lobya; fasulye,

Harçı; fasulye sırığı,

Muh; çivi,

Darni; çatı katı,

Kukari, ve kukul; meyve toplama aletleri,

Kuviça; sebze meyve toplama sepeti,

Hedik; kar ayak kabisi genişçe, karda batırmaz,

Varyoz; balyoz,

Biçki; odun kesme aleti,

Hızar; Kütük biçme dest eresi büyükçe, insan boyundan büyük,

Yayuk; ayran ve yağ yapımında kullanılan ahşap yayık,

Kutali; ahşap çırpıcı yemek inceltmede kullanılır,

Papa; mısır unundan yapılan bir çeşit

yemek, önce taze yağla yenir, daha sonra

yoğurt veya ayranla bitirilir, hoş bir

yiyecektir.

Muhlama; meşhur yemeklerden mıhlama

tereyağı, peynir ve mısır unundan yapılır,

Minci; çökelek,

Mafuş; çilihta, krep,

Herişte; herişte,

Hoşmeri; kaymaktan yapılan mıhlama

çok hoştur. Vallahı,

Hamsikoli; mısır unuyla hamsili ekmek,

Sini; yemek yenilen sofra,

Bohça; kız çeyizi,

Helâ; tuvalet, wc,

Hamam; banyo yapılan yer,

Tekne; ekmek yapılar yoğrulan kap,

Lağust; mısır,

Koliva; pişirilmiş mısır,

Poğar; pınar suyu,

Pepeçi veya pepeçura; mısır unu ve

üzüm şırasından yapılan bir çeşit muhallebi,

Haşlama; lahanadan yapılan sulu yemek,

Konak, iki katlı tahta evi,

Yerelma; patates,

Çuruğayı; temmuz ayı,

Beyuğayı; ocak ayı,

Kuçuğayı; şubat ayı,

Abril; Nisan,


KÖYDE KÖYLÜLERİN BİRBİRLERİNE TAKTIKLARI LAKAP İSİMLER

Degol, Luis, Peloş, Kokoş, Retkit, Muhbaş,

Kertlos, Keklik, Dayı, Pima, kuku, fotor,

humibaş, porsuh,

İbili, tolo, torpi, titi, pasuli, tikilibaş,

karamustafa, tahralikadir, camiş, hacili,

doyusuf, deliahmet, kirliismail, şeyh, tavşan, sinekotopesi,

 

 

KÖYLÜ KADINLARA TAKILAN LAKAPLAR

cuncuna, lalaçi, aho, abu, eka,  kuzikali,

lazhala, tupunene, avramitli, çeçevali,

kemerli, kambozli, karadereli, beyükkoyli,  haçapitli.

 Hüseyin KAR

Ziya Babal'dan bizi anlatan cümleler

Yumurtanı kendin kır (Makfali skani si cetahi)

 

Balık kuyruğundan yakalanmaz

 

Evlenme

       Gençlerin fikri alınsa da, görücü usulüyle evlenme yaygındır. Ancak kız istemediğinde kaçma, kaçırma da görülebilmektedir. Az da olsa “berdel evlilik” vardır. Başlık parası artık kalmamıştır. Yakın zamanlara dek yabancılarla kız alıp vermekten kaçınılmış ama artık bu da aşılmıştır.

    Düğün adetleri de kaybolmaya yüz tutmuş, ancak horon, kemençe ve tulum önemini hiç yitirmemiştir. Kemençe ve tulum ayrı ayrı çalındığı gibi birlikte de kullanılır.

 

       Bir kültüre göre özetle, Genelde süreç şöyle gelişir: Kız istenir, söz kesilir ve düğün tarihi kararlaştırılır. Düğün mümkün olduğunca çabuk yapılır. Düğün öncesi kız evinde kına gecesi yapılır. Kız evinden oğlan evine, oğlan evinden de kız evine bohçalar gönderilir ve bu sayede bahşiş alınır. Oğlan evine varıldığında damat, alayı karşılar, gelinin üstüne para ve çerez serper. Bu karşılamalar, esnasında silahlar atılır. Gelin bir yakınıyla gelmiştir. Genellikle o akşam dini nikâh yapılır. Düğünden üç gün sonra gelin evine gidilir.

Düğün Günü, Örf ve Adetlerimiz

Sabah gelin almaya gidilir önce gençler giderler ve adetten baklava isterler, gençler bir araya gelir yerlerdi. Bu adete apandi denirdi.

Gelin evden çıkmadan önce evin ortasında sandalyeye oturur, ekseriyetle erkek kardeşi kaldırma parası ister, pazarlık ve şakalar yapılır ve anlaşma sağlandıktan sonra gelini kaldırır ve besmele ile evden çıkar.

Nerde Eski Bayramlar

Eski bayramlar deyince hemen hemen hepimizin aklına kapıda bizi karşılayan büyüklerimizin bir elinde kolonya şişesi diğer elinde bir kase içinde duran renkli renkli şekerler gelir.Hele o şekerlerin arasında birde çikolata varsa işte asıl o zaman bayram, bayram olurdu..

  • «
  •  Başlangıç 
  •  Önceki 
  •  1 
  •  2 
  •  3 
  •  4 
  •  5 
  •  6 
  •  Sonraki 
  •  Son 
  • »
Sayfa 1 / 6